Verdacht rustig….

 De man die eerder kon skiën dan zwemmen gaat nog steeds twee keer per jaar naar Sölden in Oostenrijk. Door de jaren heen heeft hij al meerder gekke en gevaarlijke dingen beleeft. Zo was hij tijdens plotseling opkomende mist eens off piste geraakt en heeft zichzelf daar in vier uur tijd uit kunnen graven, en voorzichtig de weg naar de dichtstbijzijnde skihut kunnen vinden, waarna hij door het personeel naar beneden gebracht is. Hij had tot zijn kin in de sneeuw gezeten en ging de volgende dag samen met een bevriende skileraar kijken waar het was gebeurt.

Lees de rest van dit artikel »


Zwijmelen op Beton

Hert moet anders het kan anders JJVoermanDit verrukelijke leven….
Door de maagomdraaiende blog van Karin daarnet, komt weer helemaal terug hoe ik op de dag van de verhuizing hier in de hal zat te rillen met een dekbed om me heen terwijl een tiental mensen met de lift op en neer aan het gaan waren om mijn spullen van heide en ver naar boven te brengen.
Behalve hielspoor waardoor ik niet kon lopen en oververmoeidheid van de inspanningen van de dagen ervoor en de zenuwen of alles wel goed zou gaan (er waren veel zieken onder de aspirant verhuizers) kreeg ik het ook steeds kouder en bleek de volgende dag een ferme griep onder de leden te hebben. Lees de rest van dit artikel »


Pino and Vincent – schijn bedriegt

Dit is het tweede blogje wat ik onderbracht onder de catagorie  ‘Tijd’. Daarmee is mijn nieuwe thema geboren. Ook nu weer met beeld en geluid, net als in Open Deuren. De blog van gisteren vind ik meer een afsluiting van ‘oud’ en die van vandaag de eerste stap naar ‘nieuw”. Voel je vrij om op de Tijd voor bloggers pagina aan te haken.

What have you done

Een uitnodiging van een vriendin om mee naar het Van Gogh Museum te gaan, daar zeg ik geen nee tegen, ook niet als dat in combinatie met een bezoek aan het Anne Frank Huis is. Het eerste ben ik al veel vaker geweest, het laatste heb ik altijd verre van mij gehouden. Ik weet niet hoeveel achilleshielen een mens kan hebben maar soms lijkt het wel of ik er tien heb, en WOII met alles wat de Nazi’s uitgespookt hebben, de Joden overkomen is, is er bij mij een van. Lees de rest van dit artikel »


Meer en meer uit zicht (78)

Dancing In the Street 

iets is volbracht – leeg, schoon, bedankt en afgesloten.

Wat nu nog rest is de tijd.

Tijd om achter me te laten en tijd om voor me te zijn.

En tijd om mijn lauweren te gaan zoeken,  al laat ik mij liever door ze vinden, om met ze te dansen:

Let the dance continue, let’s Dance ‘like lovers do’.

Lees de rest van dit artikel »


Blogpraat (69)

19 septemberSafe a Prayer

Deze dagen doen me denken aan de laatste weken voor de bevalling:  bewustzijnsvernauwing, tunnelvisie, wereld die steeds kleiner wordt. Alles in het teken van ‘getting the job done’.
Waar ik eerst de diepe drive had om lang en veel te schrijven, ook beduidend minder of niet sliep en ik eerder moest selecteren, voelt het nu meer als doorbijten omdat ik het met mezelf afgesproken heb. 80 deuren en geen één minder. In welke vorm dan ook, het format staat. Geïnspireerd door mijn brothers and siters in arms – gewapend met pennen, that is, van Blogpraat.

Lees de rest van dit artikel »


Moving on Mindfucks & Heartaches (64)

14 september 2011

It’s in hiss kissCrazyWhen doves cry –  Ready or NotEverything 7 Seconds –  Strong Enough – The PassengerLust for LifeThe Bongo Song

Lees de rest van dit artikel »


Zonnegeur en Mannetraan (42)

80 deuren verder - 42 Heal de World
Niets zo heerlijk als samen door de smalste deur te kunnen. Mogelijk alleen samen in een eenpersoonsbed als je smoorverliefd een “voor de eerste keer  geluk op de vierkante meter” beleeft.
Niets zo vreselijk als geen minuut in één ruimte kunnen zijn met je geliefden, hoe groot en mooi ook.  Er is, denk ik, geen groter leed dan niet onder één dak, door één deur, bijna niet in één leven te kunnen zijn met je naaste bloedverwanten zonder elkaar het ongeluk in te wensen. Of  je nou nog voelt dat je van elkaar houdt of dat het alleen nog maar als haat door je aderen zindert.
Om daar getuige van te zijn is hartverscheurend.

Lees de rest van dit artikel »