Het is feest vandaag…

last day of detox 28 days

Omdat

  • de r in de maand, is, o nee, de laatste dag van de detox is aangebroken:
    #28 dagen supergezond, koolhydraat zeer-arm, non alcohol, -sugar, -coffee, -black tea or -meat and it was fine, very fine
    … applaus voor mezelf
  • de zon schijnt
  • DJ Aquinox door is naar de finale van Houten klapt voor talent en een kans heeft om in Cultuurnacht op het grote podium te staan
  • de zon schijnt
  • mijn haar is geverfd
  • we nu gaan wandelen
  • straks naar het optreden van The Jets gaan in Het Vechthuis te Utrecht
  • de zon schijnt
  • de kermis niet op zondag draait
  • De jury van Houtens talent zei: Fucking Vet!
  • ik zin heb in vandaag en zin heb in morgen
  • zin heb in nu
  • het naar mijn zin heb
  • er een postcrossing kaart binnen is uit Rusland
  • Ik op de valreep mee mag doen met de blogcarousel Wat heb jij gedroomd vannacht – hoezo reep en toe-val… ?!
  • we inene belsuiten om naar Fort Vechten te fietsen
  • dit in draft stond en we weer teruggekeert zijn naar huis omdat we doorfietsen naar Utrecht #jashalen
  • ik in 7 minuten keigoeie picknick lunch in elkaar geflanst heb
    tonijn, advocado, citroen, olijven, komkommer courgette, en nog iets wat ik vergeet

Het slotakkoord eindigd op zijn Caroliens – klote nieuws wat me gisteren mogelijk nog dramatischer dan daarvoor onder ogen kwam en echt he le maal geen feest maar wel aldoor in mijn achterhoofd, dus nu even naar de voorgrond / het voetlicht: …The kids of Pozanti prison following the end…  huiveringwekkend…
Voor meer nieuws https://twitter.com/#!/oemoral en Media Focus is opportunity to reform childrens prisons  

Advertenties

Als niemand je ziet staan (46)

80 duren verder - 46 Outside looking in Birsen Basar en ik hebben elkaar op Twitter ontmoet.
Ze wilde in eerste instantie graag door mij begeleidt worden maar ik neem op het moment geen nieuwe cliënten aan en omdat we vanuit onze gemeenschapelijke Turkse achtergrond wel heel nieuwsgierig naar elkaar waren, spraken we gisteren  bij mij thuis af.

Klassiek AUtisme

Jarenlang in een emotioneel isolement door een niet gediagnostiseerd Klassiek Autisme, heeft ze zichzelf op de Sociale Kaart geschreven met het boek “Ik wil niet meer onzichtbaar zijn”. “Ik ben niet beleefd zoals andere Turkse meisjes, ik flap alles er zomaar uit”

Lees de rest van dit artikel »


Van onderen – drie liefdes (10)

Van onderenMad World

Lucian Freud

Lucian Freud is overleden, de kleinzoon van Sigmund. Geweldige kunstenaar!  Het doet me deugd dat hij zich toelegde op schilderen van ‘rauwe naakten’ zoals dat zo lelijk op het nieuws uitgelegd werd. (Daar krijg ik associaties met biefstuk mee). Niet perse omdat ik het mooimooi vind wat hij gemaakt heeft, maar wel prachtig. onconventioneel, en indrukwekkend realistisch. Er werd en wordt ook véél geld voor uitgegeven. ‘Benefits Supervisor Sleeping’   (niet schrikken) bracht in mei 2008 op een veiling in New York een recordbedrag van 19,4 miljoen euro op. Het hoogste bedrag ooit betaald voor een werk van een nog levende kunstenaar. Lees de rest van dit artikel »


Hachée of Appeltaart?

Hachée_in_opkomst Er staat vlees te pruttelen, de uien zijn voorgebakken en de aardappels geschild. Het is 35 graden in de schaduw en hachée maken was wel het laatste wat er op mijn’ to do’  lijstje stond toen ik vanmorgen wakker werd. Omdat ik het huis van de familie gedurende tien dagen nogal slordig gebruikt heb, wilde ik er oplettend – door de ogen van de bewoners kijkend –  doorheen.

Waar het plan om 7 uur nog was om met een kopje thee en De Beschermengel een uurtje terug in bed te gaan, riepen de was, vaat en plantjes om meer aandacht. Aan de slag dus.

Tijdens een lekker ontbijt ging het Skype-alarm. Het waren mijn ex-schoonouders die aan de bel hingen. Na een initiële verbazing dat ze in plaats van hun zoon mij in beeld kregen, wisselden we hitte-verslagen uit tussen Ürgüp en Antalya. Einstand: ‘ Overal Héét!’  Ze belden over een pakketje overheerlijks wat ze eergisteren verstuurd hadden, geadresseerd aan het kantoor van Travel Atelier Dit vanwege de bederfelijkheid van de goede waren. Met de verzekering dat ik het door zou geven, sloten we af.

Ik was eigenlijk van plan geweest om een overheerlijke en hier zeer gewaardeerde Oud Hollandsche  appeltaart te bakken ter gelegenheid van de thuiskomst van de familie, maar een zwaar verstuikte enkel gooide roet in het eten. Ondanks twee dagen met behoorlijk veel pijn en een wel zéér trage tred was ik toch vooral dankbaar. Tijdens het uitglijden op de marmeren trap had ik er namelijk letterlijk een voetje voor gestoken dat ik op mijn hoofd zou vallen. Mijn enkel had het daardoor erg zwaar te verduren gehad. Maar zelfs als hij gebroken was geweest, had ik dat om die reden geen drama gevonden. Waar het met de pijn en de immobiliteit inmiddels wel meevalt,  wilde ik de reis naar de winkels voor appeltaartse onderdelen nog niet wagen.

Gedurende mijn kennismakingsbezoekjes met de keukenkastjes waren in de afgelopen tien dagen alle ingrediënten voor hachée in mijn veld van aandacht gekomen, tot aan de lapjes rundvlees toe, die ik op verzoek zelf in de vriezer had gedaan. Omdat ik weet dat het naderende gezelschap toch wel zo’n 8 uur onderweg is uit Bodrum, heb ik besloten om voor een lekkere maaltijd te zorgen. Hachée zal het zijn! Uit eten doen we morgen wel weer.

Toen ik nog in Turkije woonde, en meest van tijd overigens overheerlijke maaltijden at in het restaurant van het hotel waar we woonden. kookte ik als ik de kans kreeg zelf. Meestal Oosterse gerechten maar af en toe moest er een Hollandse Pot tussendoor. Ik experimenteerde dat het een lieve lust was, tot aan zelf zuurkool maken toe. Als ik dan hachée ging maken, belde ik meestal mijn moeder even, ook al had ik haar recept in mijn favorieten receptenboekje staan. Meestal zat er zoveel tijd tussen dat ik de details van de bereıiding weer vergeten was (of misschien wel bang was ze vergeten te zijn). Het waren altijd grappige korte kletspraatjes over hoeveel azijn ook alweer, dat het echt ook met mager rundvlees kon en vooral hoe lang het moest pruttelen.

Heen en weer lopend tussen de magnetron (ontdooiend vlees controleren) en de te bakken uien, herinnerde ik me ‘ Het Pakket’. Na  telefonisch overleg met Het Kantoor sprong Sule in de taxi om het te komen bregen. ‘Of ik verder niets nodig had, of ze onderweg nog wat meer boodschappen moest doen?’ Geweldige meid! Snel wat extra uien, biertjes, yogurt en een krop sla besteld en twintig minuten later stond ze voor mijn neus.

Het Pakket was een behoorlijke grote doos van eerder laars- dan schoen-formaat. Goed ingesealed voor onderweg. Ik zette het even opzij om eerst alles op het vuur zien te krijgen, want echte hachée heeft wel een paar uur nodig. Het is tenslotte een gerecht uit de catagorie ‘ draadjesvlees’. Ik bereid eigenlijk bijna nooit meer vlees en dacht er gelukkig net op tijd aan dat boter bruin moet zijn voordat het vlees erin gaat.

Toen alles goed en wel zijn eigen gang kon gaan, was het tijd voor De Goody Bag en dat was het zeker! Een waar feest van zelfgemaakte turunç reçeli, zeytin en elmalı kurabiyeHet Pakket, de glazen potten heel inventief in luiers van de jongste kleinzoon verpakt.

Inmiddels zijn ze geland op vliegveld Kayseri, is de hachée ook goed op weg en bijna perfect van smaak. De mijne heeft het nooit bij de hare gehaald.
En die appeltaart komt verderop in de week wel. Hoe dan ook hebben we vandaag een variant bezorgd gekregen!

Turunç reçeli: Sinasappelmarmelade
Zeytin: Olijven
Elmalı kurabiye: kruimeldeeg gebakjes gevuld met appel

Dankbaarheid naar moeders:
Meer over mam
Meer over ex-schoonmoeder


Eitje koken

Het huis voor mezelf.
Dat ik hier vaker geweest ben, wil nog niet zeggen dat ik alles zomaar kan vinden op het moment dat ik het nodig heb, dus het was even zoeken naar hoe de TV werkt en naar lucifers voor de yumurta bereiding.

De familie is goed vertrokken, behoorlijk gestrest na een korte nacht, een paar uur flink aanpoten en met vele taken een paar weken vooruit geschoven.

En ja, ik heb een glas water achter de wegrijdende auto aan gegooid opdat hun weg zo gemakkelijk mocht gaan als water stroomt, zoals mijn ex-schoonmoeder vroeger altijd voor ons deed. Su gibi git! Een andere manier van nazwaaien. Ik vind het een mooi gebruik.

In de ochtend had ik nog een paar uur het genoegen gesmaakt om op te mogen passen en was erbij toen Mert zich voor het eerst kompleet omrolde op zijn buik. Wat een worsteling.

Yolculuk hazirZe hadden een lange autorit voor de boeg van minstens 6 uur, voor een deel door het Taurusgebergte, en net na middernacht kwam het telefoontje dat ze goed aangekomen waren in de Yayla.

De avond ervoor waren we in Restaurant Sömine in Ürgüp, om Murat zijn verjaardag te vieren samen met alle personeelsleden van Travel Atelier, hét reisbureau voor Champaign for the birtday childexclusieve bruiloften in Turkije. Mert viel snel in slaap in zijn kinderwagen en na een toast met champagne werden de wijnen gekozen en het eten besteld. Al snel ging het gesprek over de eerstvolgende grote klus: Het op handen zijnde huwelijk tussen een Iraquese vrouw en een Libanees, een huwelijk wat nooit in een van beider vaderlanden zou kunnen plaats vinden. Een echt flitshuwelijk qua notariële voorbereiding zoals dat alleen maar in Turkije en Las Vegas schijnt te kunnen: al het officiële papierwerk kan hier tegenwoordig in één dag geregeld worden.

Het was een feestelijke avond met heerlijk eten en de nodige raadgevingen voor al het verantwoordelijke personeel hoe de puntjes op de i’s te zetten van die op komst zijnde huwelijksdag tijdens de afwezigheid van de beide patrons .

Vandaag is een rustdag; de plantjes water geven op het balkon, bezinning op de komende dagen, zien dat de Turkse Simkaart in het juiste telefoontoestel komt voor alle lokale telefoontjes, de Bakal met de lekkerste yogurt uitkiezen. Zo nog even volop genieten van DiziMax en mijn TV ‘schade’  wat series als de Mentalist, V, Brothers and Sisters betreft  inhalen. In HD breedbeeld nog wel.

Morgenochtend in alle vroegte, voor de ergste hitte, op pad of in de pedalen, al naar gelang de muts staat, om zoals altijd een afspraak te maken bij de geweldige manicur/pedicur, een terrasje te pikken en even langs kantoor te gaan om een memorycard op te halen. Dan een meditatie-CD inspreken en de dag zich verder laten ontvouwen. Nu eerst een eitje en Castle.

Su gibi git!: Voorspoedige reis
Patron:
Baas
Yumurta: Ei
Yayla: Buitenhuis in de bergen, om zomers aan de hitte van de stad te ontsnappen
Sömine: Schoorsteen
DiziMax:
Speciaal TV kanaal voor Dizi’s: TV Series
Manicur/pedicur: Manicure/pedicure