Het is weer zover – bewustzijnsvernauwing

image

In alle heerlijkheid én genot kan ik zeggen dat ik volop genoten heb van mijn fietstochtje naar Utrecht én weerom. Het viel me van geen kanten zwaar.
Na een leuke kaart gekocht te hebben, op naar de verjaardag van mijn neefje.

Én toen begon het, geen houden meer aan. Eerst een jeukoog, daarna niessen èn snuffen.
Een heftige hooikoortsaanval heeft het seizoen voor geopend verklaard.
Maar ik geef me niet zo makkelijk gewonnen. Het anti-histamine bolletje is genomen. Testen of deze wél helpt. Beetje tegen beter weten in.  Dapper of eigenwijs bleef ik in de tuin mijn krantje lezen.Onderwijl zoekend naar bloeiende berkebomen bij de buren, de meest waarschijnlijke dader deze tijd van het jaar. Voorheen, toen we die zelf nog in de tuin hadden, begon nog vroeger in maart het gedonder.

De tien jaar in Turkije was ik hooikoortsvrij, heerlijk.
Sinds ik terug ben in Nederland is dat feest voorbij. Het is een reden te meer om serieuzer de opties te onderzoeken voor volgend jaar, want medicijnen helpen bij mij alleen maar als ik mezelf plat spuit, spreekwoordelijk dan. Met pilletjes dus.

Toen ik jong was én enigszins op de hoogte van homeopathie, stopte ik de kleine bloemetjes waar ik allergisch voor was in mijn neus. Ik wilde kost wat kost afdwingen dat het ophield, beter gezegd, de hooikoorts be-dwingen. Dat lukte niet echt.

Nu:
Ik kan geeneens meer helder genoeg nadenken om uit mijn woorden te komen… bewustzijnsvernauwing, tunnelvisie én een hoge mate van toenemende desinteresse voor wat er om mij heen gebeurt, is het gevolg..
Einde oefening dus. Soep wacht…



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s