Pijn en Genot & What about love?

Vanmorgen werd ik getroffen door een zinnetje verwijzend naar een artikel in The Guardian: “Could the ‘trust hormone’  rebond our troubled world”?  Aangezien ik me nogal veel aantrek van die ‘troubled world’, las ik het in één keer uit en bewaarde het voor later op mijn telefoon.
Ik zie nu net pas dat het een artikel is uit augustus 2011 en ik heb geen idee wat maakte dat ik precies op dat stuk uitkwam, want ik had alleen maar Guardian ingetikt zoasl ik dat wel vaker doe. Misschien omdat ik net twee dagen mijn HTC terug heb en dit artikel nog in de cache stond, bedenk ik me nu.

Orgasmus

Ik zocht het weer op nadat blijkt dat ook Focus vanavond uitgebreid ingaat op de werking van Oxytocine in de aflevering over plezier en pijn.
Een zeer geanimeerde zoektocht van Michael Mosle naar het antwoord op de vraag: Hoe kunnen we in ons leven zoveel mogelijk genot beleven? Met onder andere hoe een man om zijn eigen leven te redden tegen alle instincten in zijn arm afsnijd en hoe een meisje constant bewaakt moet worden omdat ze geen pijn ervaart en dus grote risico’s loopt en neemt zonder enig besef van de gevolgen.
Het gedeelte over een vrouw die voortdurend in een staat van aanzwellend orgasme is wat haar onmogelijk maakt een normaal leven te leiden, heb ik net gemist, misschien nog even terugkijken.

Molecuultje met geweten

Oxytocine is zowel het middel waarmee bevallingen ingeleid worden als het hormoon wat maakt dat we na de geboorte verliefd worden op de baby, het zogenaamd ‘bonding’, en Paul Zak noemt het ‘primarily a molecule of social connection’ en “It’s the ultimate moral molecule”. Dus behandeling met en verspreiding van Oxytocine in bijvoorbeeld gevangenissen of zeg voetbalstadions, zou een plezieriger maatschappij kunnen creëren, als je voorstander was van zo een artificiele, kunstmatige  inzet ervan.
Alleen lijkt het helaas juist niet bij psychopaten te werken dus of we er uiteindelijk wezenlijk iets mee op zouden schieten is sowieso nog maar de vraag. In ieder geval zijn er zo scenarios genoeg te bedenken voor een variant op Brave New World en allemaal andere spannende films die er rondom dat thema gemaakt zijn.

Maakbare wereld willen we niet, toch?

Waarom het is blijven hangen? Omdat ik merk dat ik voor het eerst in mijn leven niet voor tweehonderd procent afkeer voel bij dat idee van een structurele inzet van zoiets als dit stofje, vooral om mensen de wreedheden te besparen die andere mensen hen aandoen.
Mijn mensbeeld of laat ik zegen levensovertuiging tot nu toe liet dit niet toe, want alle shoort bij het leven en kan alleen maar veranderen door mondiale bewustzijnsvergroting etc. etc. Dus ik verras mij zelf en vooral dat vind ik leuk en interessant. Dat ik hierover nog lang niet uitgemijmert ben, moge duidelijk zijn… and… What about love?


2 reacties on “Pijn en Genot & What about love?”

  1. jjvoerman zegt:

    of gewoon elkaars harten blijven lezen in elkaars blogs?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s