Zwijmelen op Beton

Hert moet anders het kan anders JJVoermanDit verrukelijke leven….
Door de maagomdraaiende blog van Karin daarnet, komt weer helemaal terug hoe ik op de dag van de verhuizing hier in de hal zat te rillen met een dekbed om me heen terwijl een tiental mensen met de lift op en neer aan het gaan waren om mijn spullen van heide en ver naar boven te brengen.
Behalve hielspoor waardoor ik niet kon lopen en oververmoeidheid van de inspanningen van de dagen ervoor en de zenuwen of alles wel goed zou gaan (er waren veel zieken onder de aspirant verhuizers) kreeg ik het ook steeds kouder en bleek de volgende dag een ferme griep onder de leden te hebben.

inpakken en wegwezen48 uur slapen en dan…

Het is wel het summum van vreselijk – lees genant –  als er zoveel mensen zich ontzettend aan het uitsloven zijn en jij (ik dus) jezelf steeds verder voelt wegtrekken in een cocon van koortsachtige hulpeloosheid, evengoed nog alles op alles zettend om, zoals mijn Enige Taak Van Die Dag was,  bij iedere doos te melden: die naar de slaapkamer, zolder, keuken, huiskamer.
Iedere keer werd ik teruggefloten naar mijn stoel, totdat ik er als een dood vogeltje vanzelf in bleef hangen.
Bij de jongens en meiden zat er vanzelfsprekend goed vaart in, dus dat maakte het, voor iedereen denk ik, uitermate confronterend: zo’n blokkade in de hal.

bedekt betonBofbillen die weer door willen

Om twee uur zaten we aan de soep, met de banken nog op het blote beton met een kleedje ertussen. Dit omdat de vloerbedekking pas twee weken later zou arriveren.
Maar niets gaf minder dan dat, alles was binnen, (bijna) iedereen zat vergenoegd van de snert te slurpen en het meeste leed leek geleden.
Toen dan ook nog eens een paar vriendinnen aanboden het immens grote puzzelstukkenbed in elkaar te willen gaan zetten en er nog even flink tegenaan gingen, wist ik dat ik die avond wlliswaar beroerd, maar dan toch in mijn eigen bed zou liggen. En dat voor het eerst sinds 12 weken, no kidding.
Een periode van kamperen, zwerven en logeren was voorbij en werkelijk landen en thuiskomen op een pracht van een plek kon beginnen.
Bofbillen die weer door willen.

Favo Dagblogger: JJ Voerman Het moet anders en het kan anders

Energie 1/74



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s