Zwaar Van God Los

 Jezus Christ dát is hoe ik me voel. Een wrede ontdekking onderweg naar huis van een informatieve bijeenkomst over een cursus ‘Is er meer’.
Ik weet al 50 jaar dat er méér is, maar zo aangekondigd in het lokale krantje leek het mij een uitgelezen gelegenheid om in mijn nieuwe woonplaats mensen te ontmoeten die nieuwsgierig zijn naar ‘zingevende’ concepten.
Wist ik veel dat het, weliswaar interkerkelijk, gestoeld zou zijn op Christelijke grondslag. Had ik dat opgepikt, dan was ik mogelijk geeneens gegaan. Maar het artikel was goed opgesteld, ik heb het niet goed genoeg gelezen, en daar ga je!

Huilend inzicht

Aan het eind van de bijeenkomst was me duidelijk dat het laatste waar ik op dit moment behoefte aan heb, praten-over is. Ik heb een sterke behoefte aan het ‘ervaren’ van deel zijn van een groter geheel, de bron, het veld van aanwezigheid zelf, het Goddelijke in mij en om mij heen, of hoe je het maar wilt noemen.
Want dat is wat ik mis, en die realisatie maakte dat ik op de parkeerplaats in de auto heb zitten huilen, na twintig minuten mezelf naar huis loodsend omdat anders de overburen misschien naar buiten zouden komen.

Afvallige Judas

Als ik lid was van een kerkgemeente zou je het mischien een geloofscriss kunnen noemen, maar a) ben ik dat niet en b) aan geloof of zelfs weten, ontbreekt het niet. Daarvoor heb ik te vaak bijzondere diep-religieuze of noem het spirituele ervaringen gehad.
Het is mijn roeping en mijn werk geweest om mensen deze verbinding met zichzelf, de ander, met het grote geheel, te laten ervaren en zelfs de gedachte dat ik in Jezus tijd heb geleefd, is mij niet vreemd. Ik heb me regelmatig evengoed met  Maria Magdalena als met Judas kunnen identificeren en in de tijd naar Goede of Zwarte Vrijdag, kortom de Kruisiging, ben ik vaak onbestemd extra emotioneel en noem het overgevoelig geweest zodra er maar iets hierover in mijn blikveld of gedachten kwam.
Het kind ging uit zichzelf naar de kerk totdat ze rond haar tiende had afgedaan met de kou en de saaiheid van de diensten en de volwassene schreef zich op haar vjfentwintigste uit vanwege corruptie in het verleden en heden van de RK kerk. Thank God for that.

 Desondanks ben ik daarna diep geroerd en ontroert geraakt over wat er voelbaar was aan vergevingsenergie in het huisje/kerkje van Maria in Efeze. Ook heb ik toendertijd in mijn eigen huis in Turkije een intense (onderdeel van een wereldwijde) hartmeditatie mogen begeleiden met o.a. de priester en nonnen van die kleine kerkgemeente, samen met daaraan verbonden moslims en niet-kerkelijken.

Hoezo Heilige Geest

En nu dat afgesneden zijn, of liever gezegd afgesneden voelen, het niet-ervaren van die zachte gloedvolle substantie die ik zo goed ken. Dat Veld van Aanwezigheid Zelf, die energetische soep van Bewustzijn en Vleesch en Bloed waar we met ons allen in leven, niet meer kunnen ervaren noch waarnemen en het me niet geïnspireerd en gevoed weten, dát is waar ik in verdwaald ben.

Dat licht zag ik dan weer wel tijdens die bijeenkomst zondagavond, toen er gesproken werd over de complexiteit van het begrip Heilige Geest en dat daar een heel weekend of op zijn minst een hele dag voor nodig is om daar voeling mee te kunnen krijgen.
Want toen realiseerde ik me ineens dat ik die ervaring allang heb, alleen onder een andere noemer, en dat dat juist is wat ik nu mis.
Toen begonnen bij mij alle boven- en onderstaande kwartjes te vallen.

Wie schrijft die blijft

Afgelopen zaterdag schreef ik tijdens de vrij-schrijf oefening :

…het ruikt hier lekker en een enkele stem klinkt op van beneden. Ik ga weer te snel en te veel moeten in het schrijven stoppen, ik mag langzamer. Zo vertrouwd om hier te zitten, de pen of het dopje van mijn overbuurvrouw valt op de tafel, de prachtige tafel die ik straks nog eens rustig van dichtbij of veraf ga bekijken…

…het geroezemoes van de markt, het winkeltje, het Café, de TV.
Alleen met geluid aan kan ik slapen, de stilte is té oorverdovend getuige van mijn onmacht om te leren leven met wie ik nu ben.
Het wordt lichter lijkt het en de zon komt door, een mooie plek…

…ik weet dat het diep menselijk is samen te willen zijn, samenzijn te willen ervaren maar de diepste diepten van mijn cellen fluistert: “Je moet het alleen doen”, wat tegen alles indruist wat mijn ziel en zaligheid mij verteld, ik wil mij weer terug…

Geloof, hoop en liefde

Gisternacht en -ochtend was ik nog steeds erg van slag. Gelukkig werd ik door een vriendin ontvoerd naar de sauna en schromelijk verwend, o go(e)dheid en heb ik vannacht voor het eerst sinds tijden als twee blokken geslapen.
Maar vanmorgen sloeg de bibberitus weer toe en wist ik dat ik muziek moest opzoeken om bij te schrijven en zo mijn eigen ingang te vinden. En ja Jezus Christ Superstar is een heel ouderwetse prikkel daarvoor.

Omdat de avond zoveel bij me losgemaakt heeft, ga ik morgen wel naar de eerste ontbijt-bijeenkomst van die (Alpha)  cursus ‘Is er meer?’, zeker omdat er met nadruk gezegd is: zwijgen is ook helemaal ok. Daarna kijk ik verder, one day at a time.
Het zou kunnen dat het toch een stilte retraite moet worden, of zelfs een nieuw bezoek, een bedevaart zo je wilt, aan Efeze.
Eerst maar eens dieper gaan voelen in deze realisatie van gemis en verlangen, dat is alweer de helft van de verbinding zelf vermoed ik, hoop ik, geloof ik….
Want van God los voelen vind ik zwaar. Damned for all time 

Jezus Christ Superstar The Film

PS: En Fok de burnout, ik huil ook werkelijk bij alles: Ik zocht tot slot een oud beproefd opkikkertje in Let the Sunshine in Aquarius
en dan dat weer, dan maar stofzuigen….


4 reacties on “Zwaar Van God Los”

  1. Geert van den Munckhof zegt:

    Wéér indrukwekkend!
    Doe je goed!
    Doet mij goed…
    Dat ik je mag lezen.
    Dank!

  2. jjvoerman zegt:

    zucht.
    mooi, ik voel door je woorden heen.

    en ik herken ook het: “ik weet dat het er is, maar waarom voel ik het nu dan niet?”

    en de muziek weerklinkt in mijn hoofd.
    aqarius en heaven on their minds: twee indrukwekkende openingen van prachtige musicals.

    …er is verbinding…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s