Tijdreizigers – Sentimental Walk

Sentimental Walk 
Er zijn er een aantal die altijd terugkomen, hetzij door een flard muziek, een beeld, fragment of zelfs alleen maar een sfeer, waarvan de DVD’s misschien wel in mijn boekenkast of op mijn harde schijf zouden moeten staan. Opnieuw met een eigen stek, wordt dat een nieuw en aangenaam project. Geen maandag wasdag, maar maandag retrieve movie dag. 

Nieuwe Liefde

Leonard Cohen Live in London heb ik gelukkig in mijn bezit, al is hij tijdelijk uitgeleend en staat mijn hart te trappelen van verlangen om me daar weer een avond lang in onder te dompelen. Het is een concert en dus niet zozer een film met onderliggende pakkende muziek, maar zeer zeer de moeite waard. En dat komende van een voormalige allergische patient voor Cohen is vrij veelzeggend.Everybody Knows en zijn nog altijd zeer actuele  Democracy plus nog twee van mijn favorieten: het gedichtA Thousand Kisses Deep en Dance me to the end of love. En ach, ik ga voor allemaal door de knieën.

Waar ik vannacht wakker mee werd en eindelijk eens opgezocht heb, is de prachtige muziek van Diva, een film van lang geleden, 1981 meen ik, waarvan altijd de combinatie van muziek, mis en scene, mysterieus kleurgebruik en het vage gevoel van surrealisme en ontheemd zijn me is bijgebleven.  Aria from Diva

Geen Sissi maar wat dan?

Zo ben al jaren op zoek naar een film die ik gedurende mijn kindertijd gezien heb. Wie het weet mag het zeggen. Volgens mij typisch zo’n film waar ik eigenlijk nog te jong voor was, met ingrijpende emotionele verhaallijnen rondom liefde en verraad, die me achteraf in diepe verwarring achterliet. Ik heb hem altijd nog eens een keer willen zien om puzzelstukjes op hun plek t kunnen laten vallen en mischien uiteindelijk zelfs wel archiveren of weggooien. Het speelde zich af in een circus met allemaal intriges en mischien ook wel doorgesneden veiligheidskoorden van de trapeze. Het thema rivaliteit speelde in ieder geval een grote rol, en een jonge vrouw of meisje ook. De rest is verwaterd en alleen dat vage gevoel van belang is gebleven. Zoals soms een muziekstuk op de rand van je geheugen kan balanceren en het van het toeval afhangt en of je het teveel najaagd of niet, of het zich weer in het geheel aan je openbaard.

Romancing the Stone – West Side Story

Mijn eerste grote mensen film was West Side Story, en ook daar was ik zeer van onder de indruk, zij het op een veel behapbaarder en vervullende manier. De romantiek van de naar later bleek verboden en daarmee onmogelijk liefde en mijn verbijstering over hoe dat kon escaleren was indrukwekkend. Met dan onlangs ook nog het bekend worden van het feit dat de doodsoorzaak van Nathalie Wood, feitelijk de hoofdrolspeelster, behoorlijk duister lijkt te zijn. Dat Robert Wagner, een ander oude filmheld, daar mogelijk zelfs een actieve hand in heeft gehad, of in ieder geval verzuimd lijkt te hebben haar te redden uit het water nadat ze overboord was ‘gevallen’.

Fijn om te gaan speuren,  Fijn om te gaan bundelen, te verzamelen en te genieten, voor zover het niet tegenvalt, wat gewoon ook wel eens het  geval is. Maandag wordt filmdag.

Aria from Diva

En wil je aanhaken, kijk dan ook eens op Tijdbloggers 


2 reacties on “Tijdreizigers – Sentimental Walk”

  1. petepel zegt:

    Was de film over het circus misschien geen film maar een tv-serie? Ik moest namelijk meteen aan de Duitse serie Salto Mortale uit 1969 denken:
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Salto_Mortale_(televisieserie)

    En Cohen is gewoonweg geweldig😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s