Ontspannen tijdens Duende

in between griefSterrenstof
De combinatie van Vrije Geluiden en Boeken vind ik zelf een erg fijne invulling van de zondagmorgen.  Zo ook nu. En de muziekkeuze bij het item over Vince Mendoza overvalt me gelijk als uiterst prettig.
Vorige week zondag ben ik na een klein stukje Het zit m in de genen  naar de sauna vertrokken omdat iets me voorhield dat dat voor de maandag van B zeggen  de beste dagbesteding  zou zijn. Dat bleek later een extra goede keuze in between days of grieving and worrying.

Ik had de nacht op de bank doorgebracht, gelukkig wel slapend, maar de crematie de avond ervoor van mijn nicht van 51 spookte teveel door mijn gevoel om het zonder achtergrond-TV te kunnen redden.

Overtreffende trap van wanhoop

Was vlak voor de kerst een andere nicht van me overleden, ook een fantastisch mens, totaal de hartelijkheid zelve, bij haar waren er lange jaren van ziekte aan vooraf gegaan. En ja, het was vedrietig. Maar op een of andere manier kun je je  ook wél op afscheid voorbereiden, al heb ik die laatste maanden vaker tegen mijn vader gezegd: ben je al langsgeweest?
Toen de rouwkaart kwam, zat hij in Oostenrijk en aarzelde of hij terug zou komen voor de begrafenis. Ik heb gezegd dat ik ook namens hem zou gaan, hij bleek vlak voor zijn vertrek gelukkig nog gebeld te hebben en kon er daarom vrede mee hebben.
Toen ik hem ruim een week later wéér een smsje stuurde met: “wil je me even bellen”, was het me veel zwaarder te moede. Het overlijden van dit nichtje was totaal onverwachts en de doodsoorzaak onbekend. Ze was gedurende een MRI niet goed geworden en plotseling overleden.
Het team had anderhalf uur gereanimeerd, wat een ongehoord lange tijd is en alle alarmbellen deed rinkelen. Dit terwijl haar man op de gang zat en nog van niets wist. Om een vreselijk  shockerend verhaal samen te vaten, ze bleek achteraf allergisch voor de contrastvloestof en het was niet adekwaat genoeg opgepikt waardoor ze ook niet meer gered kon worden. En het inmense verdriet van haar man en kinderen was hartverscheurend en is van geen kanten te beschrijven. Heel veel sterkte meiden en B ook!!

En dat is géén drie

Uitzicht nu

Nu een week verder heeft Ramon Gieling het In Boeken over zijn boek de Hoofdletter Pijn met ‘onverfilmbare verhalen’ . Hij is zijn hele leven lang gefascineert geweest door ‘duende’,  een bijna niet uit te leggen begrip dat zich volgens Gieling manifesteert als de dood in de buurt is. Ramon heeft altijd geprobeert de dood als iets vitaals te zien. Mij lukt dat soms ook. In het Westen wordt het beschouwd als iets morbides. Vorige week had ik sterk de ervaring dat het niets meer dan dat was, morbide en bizar.
En dan is het een paar dagen later een grote vreugde als door een combinatie van geluk en effectief handelen een derde familielid weggegraaid wordt voor de drempel van de grijpende handen van Hein. Lekker weer even Exit Duende. Ja ja, natuurlijk voor zolang het duurt, dood hoort bij het leven, ik weet het. Maar ik geniet van deze wending. Morgen op ziekenhuisbezoek naar mijn op dit moment misschien niet zo levendige maar mooi wel levende jongste oom. Top! Voorlopig gefeliciteerd met deze overwinning op 2011. Net als De Jeugd van Tegenwoordig. Gefeliciteerd!


2 reacties on “Ontspannen tijdens Duende”

  1. Geert van den Munckhof zegt:

    Caro, heavy… En toch een verhaal van hoop. Dood hoort bij leven. Doden en levenden zijn verbonden. Je beschrijft dat mooi.

  2. petepel zegt:

    Aangrijpend verhaal. Ik heb het er niet zo op, de dood. Laat hem nog maar geruime tijd uit de buurt van mij en mijn dierbaren blijven.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s