Een gisteren hebben, zij niet (60)

deur 60 van 80 deuren verderAmerica @ Concert for America @ Concert For New York City York City

Tijdens de ‘wachttijd’ bij een triple WordFeud game kwam ik  terecht in de documentaire van de Franse broers Naudet die in September 2001 zelf een documentaire aan het maken waren over brandweermannen in New York.
Ik heb hem al meerdere keren gezien, maar werd weer gegrepen door het  naturel en daardoor des te indringender live verslag van de dagen voorafgaande aan 9/11 en de dag zelf.
De informele band die ze dan al opgebouwd hebben en de  vanzelfsprekende plek die ze krijgen in het team, geeft hun verslag een intense intimiteit.  De documentaire bevat de enige beelden van binnenuit de gebouwen met de letterlijk en figuurlijke impact van dien.

9/11 De Nachtmerrie

Het van elkaar gescheiden worden en uiteindelijk van elkaar ook niet meer weten of  ze nog leven, geeft een bizar stereo weergave door hun ogen vanaf het begin van de towering inferno van het WTC.

Verhuizing en dan…

Thuis staat bijna alles  in het teken van de verhuizing. Als  gisteren aan het eind van de dag de nieuwe bewoners van ons huis langs willen komen met de aannemer om de maten op te nemen voor de aanstaande verbouwing, komt dat van geen kanten uit. Ik lig net voor pampus op de bank na een dag inpakken met zus en vriendin, dozen nummeren en in spreadsheets aanbrengen.
Als dan de telefoon gaat dat ze later komen wegens brand in Amsterdam en het een half uur later helemaal afgeblazen wordt, omdat de treinen niet rijden, kan ik alleen maar opgelucht ademhalen. De momenten van rust zijn minimaal en buiten dat lijkt het me vreselijk confronterend om twee mensen door ‘mijn huis’  te zien banjeren die hun toekomst vorm aan het geven zijn op de plek waar ik oud had willen worden. Uitstel van executie.

De heerlijkheid van de hulp die in allerlei vormen van alle kanten op ons afkomt, brengt veel ontspanning en zal ik me nog lang heugen, maar de realiteit fluit me ook iedere keer bij de les van vandaag:  Hoe gemakkelijk ik overzicht en focus verlies en tot hoe weinig ik kom als de helpende handen en harten niet in de buurt  zijn.  Bomen en bos versmelten regelmatig tot een verlammende jungle.
Ik blijf me voorhouden dat het goed gaat komen en ik heb er alle vertrouwen in dat er ook op 1 oktober hoe dan ook een dak boven ons hoofd zal zijn.

Mijn gisteren achter mij laten lonkt, en ik prijs me zeer gelukkig en dankbaar dat ik een vandaag en bijna zeker ook een morgen heb.

80 dagen lang een andere deur om open te doen, tegen te trappen, mijn neus tegen te stoten of aan voorbij te gaan. 80 deuren totdat die ene op 1 oktober voor de laatste keer dichtvalt. Met beeld en geluid.
Hier begon het:
Open Deuren: Limit to your love

Alle muziek is te vinden op de Playlist “80 deuren verder”
en dank zij Geert @graat nu ook op Spotify.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s