Paul de Leeuw belt Pa (54)

Pa Geurtsen vandaag 80 - 80 deuren verder

Happy Birthday to you!

Van Kees naar John Geurtsen, vandaag 80 jaar!

Mijn vader heeft zeker geen gemakkelijke jeugd gehad, hij had het veel aan de stok met mijn opa en moest het door zijn avonturendrang en eigenzinnigheid vaak ontgelden. Is bij tijden zo helderziend als de pest, wist als de bel ging dat de boodschap was: “Het kindje van … is overleden aan wiegedood”. Zei dat ook tegen mijn oma en kreeg daar, ongetwijfelt van pure schrik,  ongenadig voor op zijn donder.
Hij heeft ook meer dan eens  in de schuur moeten slapen omdat hij te laat thuis was en er niet meer in mocht van mijn opa.  Mijn oma kwam hem dan stiekem eten brengen.

De twee oudsten John Geurtsen  80 deuren verder

Jonge verzetsstrijders

De Jekerstraat Utrecht, daar was in de oorlog een gaarkeuken van de Duitsers om de diverse kazernes in Utrecht te voorzien van voedsel.
Mijn grootouders zaten bij het verzet, hadden onderduikers en de twee oudste kinderen, dus ook mijn vader, beleefden die tijd als een, vaak wel heel erg spannend, jongensboek:  ’s nachts kolen en andere groentes stelen van boten die achter bij de Croeselaan de Duitsers kwamen bevoorraden;  valse identiteitsbewijzen en voedselbonnen bezorgen bij Hamer, oud-directeur van De Oude Haagsche, en dan net op de Maliebaan 75, twee deuren naast het hoofdkwartier van de NSB,  het pakje uit je bloes op de stoep zien vallen, net voor de voeten van een Duitse schildwacht, die “Hallo Bube” zei en nog meehielp ze oprapen ook.
Gelukkig kon Kees daar toen goed mee wegkomen. Als 11-jarige was hij de jongste in Nederland die zijn type diploma behaalde en nog geen twee jaar later tikte hij berichten uit van Radio Oranje, om die rond te brengen. Kees weigerde net zo lang dat te doen totdat hij mee mocht naar droppings per parachute van onder andere wapentransporten voor het verzet. Bij controles thuis gauw de onderduikers door het ondergrondse kelderstelsel een paar huizen verder brengen, waar de invallen al geweest waren, behoorde tot de orde van de dag.. De verhalen zijn legio.

Tijd voor Memoires

Deur 54 - 4 september 2011 (o)pa kees 80 jaar

Deur 54 = Kale Konak - Cappadocië Turkije

Ballonvaart Cappadocië - een vd vele

Ik heb hem zelfs al een laptop gegeven om toch in Godesnaam eindelijk al die verhalen op te tikken voor het nageslacht, maar hij heeft het te druk, te druk met leven.
Vissen, wekelijks op zijn kleinzoon passen, regelmatig naar Harlingen rijden om de post voor mijn broer, die vaart, te bezorgen, en soms ook een weekje mee te varen;  om zijn tuin in orde te maken, af en toe naar Turkije, en ook vaak druk met zijn jaarlijkse vakanties voor te bereiden naar Sölden, Oostenrijk, waar hij al 30 jaar komt, en nog steeds op de ski staat.

Hij gaat daar met de caravan heen. In het begin regelmatig met mijn moeder, en steeds vaker alleen, ook toen mijn moeder nog leefde. Zij vond het niet meer zo leuk, skiede zelf niet en verveelde zich daar als hij de hele dag op de piste was. Zo’n week of twee alleen thuis vond zij ook wel weer lekker.

WK voetballen - het geluid van echte noppen

Met enige regelmaat staan met name mijn zus en ik angsten uit die, zeker sinds mijn moeder onverwachts overleden is, ook vaak buitenproportioneel zijn.
Ook weer niet helemaal onbegrijpelijk, want mijn vader heeft ons leven lang de meest bizarre grote en kleine ongelukjes gehad.  Zo is hij van pistes af geskied om daar uren tot zijn nek vast te zitten in de sneeuw,  heeft dagen vastgezeten in een skihut na een lawine, is ooit eens met moeite wakker geworden in de caravan met een temperatuur van -16 omdat de gasfles van de kachel leeg was gegaan gedurende de nacht, en dat zijn nog maar een paar voorbeelden.
Hij is een man die gedurende mijn hele leven meer keren in het ziekenhuis heeft gelegen dan ik op mijn handen én voeten kan natellen, maar is er gelukkig nog altijd vaker weer uit gekomen. Toen ik twee was ging hij door een trap tegen zijn hoofd met voetballen, via een schedelbasisfractuur een coma en een ander leven in, en  de laatste keer nog maar een paar weken geleden bleef hij bijna in en schutting in zijn eentje overeind zetten.  Juist vanwege dit alles wilde ik een verrassingsfeest voor hem organiseren bij leven en welzijn. Hij wist niet wat hem overkwam.

Onlangs heeft hij met succes een opleiding afgesloten bij de trombosedienst om zelf de dikte van zijn bloed te kunnen meten en kan zo zijn eigen bloedverdunners bijstellen, zonder de controles die anders zijn  reisschema’s zouden verstoren. Juist omdat hij nog steeds volop van het leven geniet, kunnen onze adviezen hem natuurlijk gestolen worden en vind hij ons regelmatig ronduit irritant.
Wij proberen ons zo min mogelijk te bemoeien met zijn plannen en uitvoeringen daar van en vooral van hem te genieten.
Omdat ik keitrots op hem ben en blij dat hij er nog is, heb ik op een gegeven moment in het kader van de rubriek “Lieve Paul” een mailtje naar Giel Beelen van 3fm gestuurd. Hier of onderaan vind je Paul de Leeuw belt Pa, een compilatie gemaakt door Geert Heldens, waarvoor dank!
Aan het eind zegt mijn vader tegen Paul dat hij hem in zijn gebeden zal herdenken. Dat was een grapje Paul, misschien in zijn dromen😉

Over helden en rolmodellen gesproken. Wij gaan zo taart eten!

Pa 80 vandaag! Deur 54

Zeelt gevangen - weer op weg naar de sloot

80 jaar = Happy Birthday

Het geluid van echte noppen
Rust roest – Lange dag
Krakkemikkig
Toch weg en Wiegel

80 dagen lang een andere deur om open te doen, tegen te trappen, mijn neus tegen te stoten of aan voorbij te gaan. 80 deuren totdat die ene op 1 oktober voor de laatste keer dichtvalt. Met beeld en geluid.
Hier begon het:
Open Deuren: Limit to your love

Alle muziek is te vinden op de Playlist “80 deuren verder”
en dank zij Geert @graat nu ook op Spotify.

Ik vind het leuk om feedback te krijgen!


4 reacties on “Paul de Leeuw belt Pa (54)”

  1. Geert zegt:

    Van harte gefeliciteerd met je vader! Feest ze en de groeten aan de hele familie. Hij is het al (80) en jij moet er nog 26 (deuren). Komt allebei goed!

  2. Geweldig! Deze persoonlijke blogs lees ik toch zo graag. Je voelt de warmte en het unieke van je vader, en tegelijkertijd jouw liefde voor hem.
    Mijn vader is van 1936. Heeft ook al heel wat meegemaakt en is ook te druk met allerlei zaken om al teveel tijd achter de pc (waar hij zichzelf via seniorennet helemaal wegwijs op heeft gemaakt) door te brengen.

    • Wat leuk om te horen Peter, over jouw vader ook. En goeie tip van seniorennet, want dat gebied van vertrouwd raken met, ligt nog voor hem. Mega fijn als ouderen en zeker onze eigen ouders, nog zo van het leven en zichzelf kunnen genieten daarion. Dank!!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s