Vermoorde onschuld (51)

80 deuren verder #51Walking in the Air

De meteorologische zomer is sinds gisteren voorbij. Emotioneel gezien lijkt het op veel plekken of de winter allang is aangebroken.
En ik kan het niet buiten me houden als ik het hoor. Dat er bij Robert M. ongelofelijk veel heftig nieuw  filmmateriaal gevonden is wat gaat over hoe je o.a. het beste ledematen bij kindjes kunt breken. Geen uitzondering maar regel, topje van de ijsberg, sterk versleuteld deel van een heel groot netwerk op Internet, wereldwijd. Mensen, mannen? vrouwen? die allemaal een dubbelleven leiden.

I may not be a very good soldier but I am a very good witness

Operation Homecoming staat op. Vind ik oorlog al een onverdragelijk gegeven, armoe, en honger verschrikkelijk…Bewuste wreedheid en martelingen die voor mij het begrip onmenselijk geen eens meer recht aan doen, voor de lekkerte van macht in combi met lust, zijn als een zwart gat voor mij. Dan kom ik niet voorbij ontzetting en diepe rouw om dat deel van de mensheid wat daar onder lijdt en wat dat leidt.
Het stemt me somber over waar de diersoort mens zich lijkt heen te bewegen. Van het licht af, het donker in.

80 deuren verder (51)Zwangerwinter in Nederland

In ’92 voor Kerst over in Nederland met een al behoorlijk bolle buik, schrok ik het meest terug van  wat ik toen lompheid en hardvochtigheid noemde: Niet opstaan voor een zwangere vrouw in een overvolle bus, geduw zonder sorry te zeggen. Zeg maar gerust dat ik toen al last had van de voorlopers van wat tegenwoordig hufterigheid genoemd wordt.
Het deed me besluiten nog maar een tijdje in Turkije te blijven wonen, ook al waren de straten hier schoner.
Toen weet ik het aan de hormonen, dat ik gevoeliger was voor hoe mensen zich gedroegen, veel verder gaand dan een wens naar ‘manieren’ vanuit verplichting. Betrokkenheid versus asocialiteit.
Het is heerlijk om wat in deze tijden haast luxe lijkt te kennen: geborgenheid, liefde, contactvolle interesse en betrokkenheid. Om mensen te kennen die bevlogen gaan voor het goede, verbetering, de toekomst, het welzijn van onze kinderen, als tegenhanger voor dat zwarte gat.
Ik ben uitgenodigd voor de speciale voorstelling wat naar ik hoop een shot van bemoediging wordt, vol  kleine en grote helden en rolmodellen in een ogenschijnlijke Mad World.

Duurzame Dinsdag

Elke eerste dinsdag van september is het Duurzame Dinsdag, ‘de dag waarop de samenleving met antwoorden komt’.
Dit jaar presenteren individuen en bedrijven voor de 13e keer een keur van ideeën voor duurzaamheid. Verzameld in het speciale Duurzame Dinsdag koffertje worden de ideeën dit jaar op dinsdag 6 september aangeboden aan staatssecretaris Bleker.
Deze gebeurtenis vindt overdag plaats in de oude Tweede Kamer. ’s Avonds organiseert Maurits Groen van MGMC, die vorig jaar een lintje kreeg voor zijn vele milieu-initiatieven, in het Amsterdamse Tuschinski filmtheater de algemene Nederlandse premiere van Silent Snow.
Voorafgaand aan de film zullen korte presentaties plaatsvinden door hoogleraar Science Technology Society Jeroen van der Sluijs, klimaatdeskundige en IPCC-lid prof Frans Berkhout  en Nederlands internationale klimaat-onderhandelaar Hugo von Meijenfeldt.

Silent Snow

Na ‘An Inconvenient Truth’ (2006) en ‘The Age of Stupid’ (2009) organiseert Maurits opnieuw een premiere in filmtheater Tuschinski. Dit maal gaat het dus om Silent Snow van Gouden Kalf winnaar Jan van den Berg. In de film reist Co-regisseur Pipaluk Knudsen-Ostermann, een jonge Inuit, over de wereld (naar Tanzania, India en Costa Rica) op zoek naar de oorzaken van de vervuiling, én naar oplossingen.
Na afloop een gesprek van presentator Harm Edens met drie van de hoofdrolspelers. Website Silent Snow

Silent Snow, harde noten qua inhoud, maar fijn om erbij te zijn! En over How people become monsters or heroes gesproken, vanavond het drama van Utoya bij BNN. Misschien pas ik.

Met dank aan:

80 dagen lang een andere deur om open te doen, tegen te trappen, mijn neus tegen te stoten of aan voorbij te gaan. 80 deuren totdat die ene op 1 oktober voor de laatste keer dichtvalt. Met beeld en geluid. Hier begon het: Open Deuren: Limit to your love

Alle muziek is te vinden op de Playlist “80 deuren verder”
en dank zij Geert @graat nu ook op Spotify.

Ik vind het leuk om feedback te krijgen!


6 reacties on “Vermoorde onschuld (51)”

  1. Robert zegt:

    Je gevoel is best herkenbaar. Ik zatgisteren toevallig naar The Contender te kijken, een film over het nietsontziende politieke klimaat in de USA, waarin mensen zonder blikken of blozen kapot worden gemaakt voor een grammetje meer macht. Fictief, maar niet ver bezijden de waarheid.
    Ik weet dat dat soort dingen gebeuren, maar toch kan en wil ik eigenlijk nog altijd niet accepteren dat de mensheid zo in elkaar zit.
    Naïef? Optimistisch? Kop in het zand? Ik weet het niet. Maar ik zou niet willen leven als iemand die níet gelooft in het goede.

  2. Dank voor je respons Robert, ik geloof zelf ook heel erg in het goede in de mens, alleen de vervormingen en ‘kwade’ utingen daarvan door wat voor soort oorzaak dan ook, en het enorme lijden wat dat met zich meebrengt,dat kan ik, in ieder geval op dit moment, niet goed ‘handelen’.
    Ik geloof in zoiets als: “in essentie goed”, maar er wordt aan de grondvesten geschud van dat geloof. Misschien is het wel: “In essentie is alles mogelijk”. It’s up to us, up to the individual and up to the collective…. even zo’n mijmering voor de douchegang.
    Dank!

  3. marrie zegt:

    Fijn dat je deze blog hebt kunnen afsluiten met de Snowman, dank je.

  4. Ja dat wilde ik heel graag. Het hoort bij het leven om onschuld te verliezen, maar als ze vermoord wordt door anderen met gebrek aan respect, zonder integriteit, die zelf de vermoorde onschult spelen, dan hebben we vaak “medicijn” nodig om weer te kunnen ontspannen, ik in ieder geval. Dank voor je respons Marrie!

    Ik begin mijn blog pen altijd bovenaan met het inkje naar de muziek van de dagopening, de deur, en eindig met hetzelfde nummer embedded, soms in een andere uitvoering.

  5. Sharp Ben zegt:

    Als je – zoals ik – regelmatig een beroep moet doen op wat inlevingsvermogen, een spontane helpende hand of gewoon elementaire beleefdheid ervaar je die toenemende hufterigheid aan den lijve. Het mag je daarbij een troost wezen: het is geen louter Nederlands fenomeen.
    Vroeger kregen we op school les in “wellevendheid.” Misschien een idee om dat vak opnieuw in te voeren en op te nemen in de eindtermen!

  6. Mooi begrip, “wellevendheid”. Bedankt dat je dat terugbrengt in mijn vocabulaire –
    Ik had echt nooit gedacht dat ik me ooit als ‘oud’ zou gaan beschouwen, in de zin van geen voeling meer kunnen hebben met bepaalde ontwikkelingen wat beterft omgangsvormen, , maar dat proces is oa door bovenstaande toch in werking getreden.
    Dank voor je respons! En ja, een goed idee. Wellevendheid, ouderschap en gemeenschapszin lijke me ontontbeerlijk om inerlijke hang naar en vermogen tot ‘leven in beauty’ te ondersteunen.

    “Live in Beauty” is een begrip bij ‘the Native People of the America’s’, een zogenaamde “Sacred Law”, van hoe je met je zelf en elkaar dient om te gaan om het groter goed te dienen en elkaar/de mensheid voor ondergang te behoeden….


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s