Onlogisch Talent en prikkelvrije dag (39)

80 deuren verder - 20 aug 2011 The Scientist

In The making of Me  gaat Vanessa Mae op ontdekkingstocht: Hoe is het zover gekomen? Is haar talent en vooral haar succes  als violiste meer een kwestie van nature or nurture?.
Van jongsafaan aangemoedigd, of zeg maar gerust gedrild, door haar moeder Pamela, heeft ze daar op haar eenentwintigste afstand van genomen en is emotioneel en muzikaal gezien echt ‘los gegaan’. Zou ik ook doen als mijn moeder zei: “ik hou van je omdat je mijn dochter bent, maar ik vind je alleen speciaal en bijzonder omdat je violiste bent”.

Aangeboren of aangeleerd

Wat het programma vooral zo interessant maakt, is de enorme variatie in testjes én dat de uitslagen van de diverse onderzoeken die ze ondergaat totaal niet eenduidig zijn en elkaar in eerste instantie lijken tegen te spreken. Vanessa is én grillig én kan heel gedisciplineerd zijn.  Ze is extravert, kan beter leren en presteren bij meer lawaai en andere prikkels dan in stilte, wat volgens ander onderzoeken aanduidt dat ze niet in staat zou zijn om de  benodigde 7 of 8 uur per dag te oefenen in betrekkelelijke eenzaamheid. Zoals zoveel mensen is ze een unicum. Een beetje vreemd maar erg lekker.

Valse Test

Waar Vanessa zelf vermoed dat haar talent aangeboren is, denkt Professor John Sloboda daar anders over: “75 to 80% is due to what happens to you and what is done to you”.
Genetisch is wel het vermogen om zuiver te horen, een essentieel deel van muzikaliteit, wat een heerlijke test in een nachtclub uitwijst.
In de uitzending gaat ze ook een ontmoeting aan met haar moeder, beiden in eerste instantie vol pijn en weerstand, om het te hebben over haar opvoeding en speciaal over de ‘drilling’.

2 boeken per dag - boekenkastZo onlogisch als wat

Alhoewel niet aangemoedigd noch gedrild, ben ik wel van jongs af aan geïnteresseerd geweest in de grond achter de dingen.
Ik verslond de geIllustreerde encyclopedie thuis en tegen de tijd dat ik van de lagere school ging, had ik met twee boeken per dag de parochie bibliotheek uitgelezen. Dit inclusief, zij het met enigszins aarzelende consensus van de betreffende vrijwilligster, de volwassenafdeling.
In mijn nooit aflatende nieuwsgierigheid werkte ik later regelmatig mee aan onderzoeken. Een keer was dat een onderzoek naar Anorexia en zat ik in de controle groep. Directe aanleiding voor mijzelf om juist aan dit onderzoek mee te werken, was omdat ik over mijn angst voor naalden af wilde komen. Er zou namelijk 3 dagen lang om het uur bloed afgenomen worden.
Pas echt leuke bijkomstigheid was dat er ook psychologische en neurologische onderzoeken aan te pas kwamen. Een van de resultaten was, dat ik wel heel intelligent bleek te zijn, maar absoluut geen logische gedachtenpatronen volgde. Met wat ik nu weet en meegemaakt heb, had ik dat graag verder onderzocht gezien. Nu 40 jaar later krijg ik misschien die kans alsnog, ik sta op de wachtlijst voor een neuro-psychologisch onderzoek. Mijn nieuwsgierige professor kijkt er naar uit.

Verliefd en Prikkelvrij

Ondertussen komt er in mijn rechterooghoek een veelvoud aan acteer talent langs in Murder ont the Oriënt Express. Sean Connery, Vanessa Redgrave, Michael York en zelfs Ingrid Bergman. Waar ik niet volop door gegrepen wordt omdat er iedere keer de verstoring is door de hoofdrolspeler, omdat hij ‘mijn Poirot’David Suchet niet is, die lang geleden mijn hart stal.

Vandaag kijk ik vooral uit naar een prikkelvrije dag, dus ik luister mijn oorspronkelijke keuze versie van  The Scientist door Pablo Artigas and SoundCloud later af, en ga voor een wandeling of misschien de kapper.
En dan gaan doen waar ik heel goed in ben: vissoep maken. Met Poirot in plaats van Dexter.

The making of me NTR binnenkort op Nederland3 Uitzending gemist

80 dagen lang een andere deur om open te doen, tegen te trappen, mijn neus tegen te stoten of aan voorbij te gaan. 80 deuren totdat die ene op 1 oktober voor de laatste keer dichtvalt. Met beeld en geluid. Hier begon het: Open Deuren: Limit to your love

Alle muziek is te vinden op de Playlist “80 deuren verder”

Ik vind het erg leuk om feedback te krijgen!


3 reacties on “Onlogisch Talent en prikkelvrije dag (39)”

  1. Julien zegt:

    ‘Poirot’ is, naast Mr. Spock (but that’s another story) mijn jeugdheld en was heel lang mijn droomrol. En ik heb nu (eindelijk) de leeftijd om hem te kunnen spelen. Maar na het zien van David Suchet heb ik mijn darling moeten killen. Illusies najagen schiet niet op. Hij is voor mij de vleesgeworden Hercule. And I love him.

  2. Wat leuk, Julien! En laat het geen streven zijn hem (David Suchet) te evenaren wat je drijft om Poirot te willen spelen, maar de verrukking daarin te expirimenteren. Het lijkt me heerlijk om te doen en als jij m speelt, kom ik zeker kijken!

  3. en nog een PS: even alle links checkend, na het online zetten van mijn blog een noodzakelijkheid met mijn ‘onlogische gedachtenpatronen’, kom ik er inderdaad achter dat ik zijn naam, inclusife link naar een bekroning op zijn werk, er weer uit had gedelete. Dus alsnog ingevoegd. het fijne van een blog online.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s