Hachée of Appeltaart?

Hachée_in_opkomst Er staat vlees te pruttelen, de uien zijn voorgebakken en de aardappels geschild. Het is 35 graden in de schaduw en hachée maken was wel het laatste wat er op mijn’ to do’  lijstje stond toen ik vanmorgen wakker werd. Omdat ik het huis van de familie gedurende tien dagen nogal slordig gebruikt heb, wilde ik er oplettend – door de ogen van de bewoners kijkend –  doorheen.

Waar het plan om 7 uur nog was om met een kopje thee en De Beschermengel een uurtje terug in bed te gaan, riepen de was, vaat en plantjes om meer aandacht. Aan de slag dus.

Tijdens een lekker ontbijt ging het Skype-alarm. Het waren mijn ex-schoonouders die aan de bel hingen. Na een initiële verbazing dat ze in plaats van hun zoon mij in beeld kregen, wisselden we hitte-verslagen uit tussen Ürgüp en Antalya. Einstand: ‘ Overal Héét!’  Ze belden over een pakketje overheerlijks wat ze eergisteren verstuurd hadden, geadresseerd aan het kantoor van Travel Atelier Dit vanwege de bederfelijkheid van de goede waren. Met de verzekering dat ik het door zou geven, sloten we af.

Ik was eigenlijk van plan geweest om een overheerlijke en hier zeer gewaardeerde Oud Hollandsche  appeltaart te bakken ter gelegenheid van de thuiskomst van de familie, maar een zwaar verstuikte enkel gooide roet in het eten. Ondanks twee dagen met behoorlijk veel pijn en een wel zéér trage tred was ik toch vooral dankbaar. Tijdens het uitglijden op de marmeren trap had ik er namelijk letterlijk een voetje voor gestoken dat ik op mijn hoofd zou vallen. Mijn enkel had het daardoor erg zwaar te verduren gehad. Maar zelfs als hij gebroken was geweest, had ik dat om die reden geen drama gevonden. Waar het met de pijn en de immobiliteit inmiddels wel meevalt,  wilde ik de reis naar de winkels voor appeltaartse onderdelen nog niet wagen.

Gedurende mijn kennismakingsbezoekjes met de keukenkastjes waren in de afgelopen tien dagen alle ingrediënten voor hachée in mijn veld van aandacht gekomen, tot aan de lapjes rundvlees toe, die ik op verzoek zelf in de vriezer had gedaan. Omdat ik weet dat het naderende gezelschap toch wel zo’n 8 uur onderweg is uit Bodrum, heb ik besloten om voor een lekkere maaltijd te zorgen. Hachée zal het zijn! Uit eten doen we morgen wel weer.

Toen ik nog in Turkije woonde, en meest van tijd overigens overheerlijke maaltijden at in het restaurant van het hotel waar we woonden. kookte ik als ik de kans kreeg zelf. Meestal Oosterse gerechten maar af en toe moest er een Hollandse Pot tussendoor. Ik experimenteerde dat het een lieve lust was, tot aan zelf zuurkool maken toe. Als ik dan hachée ging maken, belde ik meestal mijn moeder even, ook al had ik haar recept in mijn favorieten receptenboekje staan. Meestal zat er zoveel tijd tussen dat ik de details van de bereıiding weer vergeten was (of misschien wel bang was ze vergeten te zijn). Het waren altijd grappige korte kletspraatjes over hoeveel azijn ook alweer, dat het echt ook met mager rundvlees kon en vooral hoe lang het moest pruttelen.

Heen en weer lopend tussen de magnetron (ontdooiend vlees controleren) en de te bakken uien, herinnerde ik me ‘ Het Pakket’. Na  telefonisch overleg met Het Kantoor sprong Sule in de taxi om het te komen bregen. ‘Of ik verder niets nodig had, of ze onderweg nog wat meer boodschappen moest doen?’ Geweldige meid! Snel wat extra uien, biertjes, yogurt en een krop sla besteld en twintig minuten later stond ze voor mijn neus.

Het Pakket was een behoorlijke grote doos van eerder laars- dan schoen-formaat. Goed ingesealed voor onderweg. Ik zette het even opzij om eerst alles op het vuur zien te krijgen, want echte hachée heeft wel een paar uur nodig. Het is tenslotte een gerecht uit de catagorie ‘ draadjesvlees’. Ik bereid eigenlijk bijna nooit meer vlees en dacht er gelukkig net op tijd aan dat boter bruin moet zijn voordat het vlees erin gaat.

Toen alles goed en wel zijn eigen gang kon gaan, was het tijd voor De Goody Bag en dat was het zeker! Een waar feest van zelfgemaakte turunç reçeli, zeytin en elmalı kurabiyeHet Pakket, de glazen potten heel inventief in luiers van de jongste kleinzoon verpakt.

Inmiddels zijn ze geland op vliegveld Kayseri, is de hachée ook goed op weg en bijna perfect van smaak. De mijne heeft het nooit bij de hare gehaald.
En die appeltaart komt verderop in de week wel. Hoe dan ook hebben we vandaag een variant bezorgd gekregen!

Turunç reçeli: Sinasappelmarmelade
Zeytin: Olijven
Elmalı kurabiye: kruimeldeeg gebakjes gevuld met appel

Dankbaarheid naar moeders:
Meer over mam
Meer over ex-schoonmoeder


One Comment on “Hachée of Appeltaart?”

  1. Een recept verwerkt in een column; dat vind ik knap!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s