Verwonderen – #WOT5

What a wonderful world ~> 2 Augustus 2007, een week nadat een heel goede vriend overleden was en wij als gezin besloten om toch nog een laatste gezamenlijke vakantie te vieren, reden we naar een klein kampinkje vlak bij Gerardmer in Noord Frankrijk, waar je nog  zelf vuurtjes bij de tent mocht stoken.
Ondanks dat we waren overeengekomen dat het einde relatie was, en het verdriet over het verlies van onze vriend, was de sfeer erg ontspannen en verwonderlijk intiem en plezierig met op zijn tijd ook melancholische momenten.

Leven en dood, liefde en wreedheid

Ik wilde graag naar de Imagerie in Epinal, een museum waar we al eerder geweest waren, en verder had niemand daar zin in, dus besloot ik in mijn eentje te gaan.
Het was heerlijk om er rond te dwalen en een aantal van de posters die ik toen gekocht heb, liggen nu klaar om opgehangen te worden in ons nieuwe huis.

Lapjeskater

Als er ingrijpende dingen gebeuren, dan kan er een verstrengelende samenhang van locaties, gevoelens en herinneringen onststaan. Als er één terugkomt, zo helder als glas, komt de rest achter elkaar tevoorschijn, als fel gekleurde sjaaltjes uit een hoge hoed.

Op 6 augustus liepen we in de Jardin des Papillons, een prachtige vlindertuin, toen we gebeld werden dat mijn neefje geboren was. De perfecte plek voor een kleurrijk kinderkamer cadeau.
Al met al was het sowieso een actieve vakantie met bungee jumpen, survival klauterpartijen hoog in de bomen door het bos, alsof we alles wat we tot die tijd op het verlanglijstje hadden staan, zonder dat naar elkaar uit te spreken, nog wilden afwerken. En het was allemaal ook nog echt leuk.
Overdag was het soms bewolkt, maar meestal droog, de regen bleef gezellig aan de avonden. Vaak stookten we evengoed een vuurtje en vermaakten ons later in de tent met muziek van elkaars laptops kopieren en nieuwe afspeellijsten maken.
De autopech op een van de laatste dagen vervolmaakte het tot een waarachtig avontuur: biljarten in een dorpscafé tot de takelwagen kwam en dan  met een grote luxe leenbak de terugweg naar Nederland aanvaarden. Ook de jongens waren het erover eens dat het een geweldige vakantie geweest was.

Drie weken later zou mijn moeder overlijden en kon, mede dankzij al die uren muziek in de tent, mijn zoon onmiddelijk een passend nummer tevoorschijn toveren voor op de crematie. Later zou dat nummer Elisabeth slaap zacht, onderdeel worden van een speciale ‘Troost’ CD.

Op dagen als deze, met aan alle kanten afschuwelijkheden van gruwelijke geweldadigheden ver weg en dichtbij op onze aardkluit, en zeer indringende Amber Alerts zich mengen met lieve gaven en goed nieuws, zoek ik daar de soulaas voor gemengde gevoelens, in prachtige kleuren en de muziek van toen.
Zal deze groteske lappendeken aan verscheidenheid ooit wennen of is dat niet de bedoeling, als er al een bedoeling is.
Graag zoek ik snel de Imagerie weer op, al is het alleen maar aan onze muren.

1) What a wonderful world – Louis Armstrong
2) Somewhere over the rainbow - Israel “IZ” Kamakawiwoʻole’s
3) Sevdam Ağlıyorm  – Sertap Erener

WOT staat voor Writing on Thursday.
#WOT 5 Thema Verwonderen / 2 feb 2012
Bloginitatief van Karin Ramaker - waarvoor zeer erkentelijk!

---