Dodenmasker
Geplaatst op: januari 31, 2012 Gearchiveerd onder: Dinsdag, Schrijven, Tijd, Voet bij stuk | Tags: dagblogger, Manwiela_Mandala 1 Reactie »
Iedere dag bloggen is net als vrij schrijven iedere dag een andere ervaring.
Open deur én waarheid als een koe.
Het verbaasd me oprecht hoe ik keer op keer verrast word door de sfeer waar ik me in blijk te bevinden, of de emotie die me bekruipt, net als het verschil in gemak of ongemak tijdens het schrijven.
Ook de mate waarin ik me wel of niet bewust ben, het me wel of niet interesseerd of er iemand meeleest, verschilt van dag tot dag, soms zelfs van moment tot moment.
Ja ik doe het nog steeds om mijzelf beter te leren kennen, beter te leren schrijven zonder moeite en om mijn eigen rode draad te ontdekken, – als die er is – en die dan later terug te kunnen lezen. Maar ook om mezelf te verbazen vooral over de mate waarin ik mijzelf níet ken. Lees de rest van dit artikel »
Vechten en drinken
Geplaatst op: januari 30, 2012 Gearchiveerd onder: FietsPraet, Maandag, Tijd, Voet bij stuk | Tags: Cavatappi, Fietsen, Fort bij Vechten, Hollandse waterlinie, Houten, Manwiela_Mandala, weekendvertier, wijnproeverij 1 Reactie »
Op de fiets stappen als het grijs en grauw is buiten hoort niet tot mijn favoriete bezigheden. Maar in het kader van Verken uw Omgeving op den Zondag lukte het mijn betere zelf om me op de fiets te wurmen.
Halverwege richting Driebergen besloot ik om te keren omdat de achterband verdacht zacht werd. Vervolgens bleek alles op de gebaande Houtense fietspaden zonder verder risico.
Toen ik me na wat kilometers getrapt te hebben op het punt van huiswaarts gaan bevond, bleek op 300 meter afstand Fort Vechten te schuilen.
Dit deel van de Hollandse Waterlinie kende ik nog niet. Aangekomen viel ik van de ene verbazing in de andere en met mijn neus in een wijnproeverij van CavaTappi.
Lees de rest van dit artikel »
Zwijmelen op Beton
Geplaatst op: januari 29, 2012 Gearchiveerd onder: Tijd, Voet bij stuk | Tags: beroerd, dagblogger, Geluk, Manwiela Mandala, Verhuizing, vriendschap, Wapenfeiten, zondag Laat een reactie achter »
Dit verrukelijke leven….
Door de maagomdraaiende blog van Karin daarnet, komt weer helemaal terug hoe ik op de dag van de verhuizing hier in de hal zat te rillen met een dekbed om me heen terwijl een tiental mensen met de lift op en neer aan het gaan waren om mijn spullen van heide en ver naar boven te brengen.
Behalve hielspoor waardoor ik niet kon lopen en oververmoeidheid van de inspanningen van de dagen ervoor en de zenuwen of alles wel goed zou gaan (er waren veel zieken onder de aspirant verhuizers) kreeg ik het ook steeds kouder en bleek de volgende dag een ferme griep onder de leden te hebben. Lees de rest van dit artikel »
Zaterdag mét burka zonder twitter
Geplaatst op: januari 28, 2012 Gearchiveerd onder: Tijd, Voet bij stuk | Tags: burkaverbod, patat, soepdag, twitterblackout, Twoerkaverbod, WitterT, Zaterdag 3 Reacties »
Cold shoulder Zaterdag werd er niet gekookt, het was thuis vroeger soep met stokbrood of patatdag.
Als het een beetje tegen zat, kwam de patat zelfgebakken van de buren, net te weinig en net te slap, eerder smakend naar meer maar dan ‘full or filling’.
Wel lief en nooit vergeten, die pan over de schutting, een grote gebutste van alluminium.
Zaterdag wordt er ook even niet getwittert, zag ik een beetje laat. In ieder geval door een aantal tweeps, en ongetwijfelt weten we aan het eind van vandaag ook uit een of andere statistiek hoeveel procent zich onthouden heeft, het heeft kunnen laten. De belofte van Internet was: iedereen mag alles publiceren en toegang tot hebben.
Vandaag dus een #twitterblackout, vanwege de aangekondigde selectieve censuur door twitter zelf.
Lees de rest van dit artikel »
Stroomstop – #WOT4
Geplaatst op: januari 27, 2012 Gearchiveerd onder: #WOT - Writing On Thursday, Tijd, Voet bij stuk | Tags: 26 januari, gedichtendag 2012 4 Reacties »
Geheugen wordt een afgestorven gat vol leegte
vergeten ellende
plezier, moois en geliefds
Verstrijken doet de tijd
gewoontes verwelken
het laatst
Aaneenrijgende herinneringen
verrotten de tand
Stroom van beelden
gevoelens gedachten
geuren en kleuren
druipen af
De verwarring is groot
keer op keer
Enige verlossing
de dood
Eerder geplaatst in Dichtbij als bijdrage
#WOT 4 – Thema #Stroom
#Gedichtendag 2012
WOT staat voor Writing on Thursday.
Bloginitatief van Karin Ramaker
Niets is blijvend en toch gaat er ook nooit iets voorbij.
En niets gaat voorbij, juist omdat niets blijvend is.
Philip Roth
Afscheid is altijd een nieuw begin
Geplaatst op: januari 25, 2012 Gearchiveerd onder: Ontmoederen, Schrijven, Tijd, Voet bij stuk, Woensdag | Tags: Liefde, Verbinding 4 Reacties »
Mag ik uitrusten? - First we take Manhattan
Van mij wel.
Enorm graag zelfs.
Als jij uitgerust bent,
heb je alle aandacht,
ben je niet zo prikkelbaar,
is je korte lontje ver te zoeken.
Heerlijk als je uitgerust de trap afkomt,
norsigheid verdwenen,
helemaal klaar voor de dag,
douche in, net nog niet zingend, want dat vind je genant.
Lees de rest van dit artikel »
Zwaar Van God Los
Geplaatst op: januari 24, 2012 Gearchiveerd onder: Geloof Hoop en Liefde, God, Tijd, Voet bij stuk | Tags: Efeze, geloofscrisis, God, Jezus, Jezus Christ Superstar, Maria, Pasen, van God los 4 Reacties »
Jezus Christ dát is hoe ik me voel. Een wrede ontdekking onderweg naar huis van een informatieve bijeenkomst over een cursus ‘Is er meer’.
Ik weet al 50 jaar dat er méér is, maar zo aangekondigd in het lokale krantje leek het mij een uitgelezen gelegenheid om in mijn nieuwe woonplaats mensen te ontmoeten die nieuwsgierig zijn naar ‘zingevende’ concepten.
Wist ik veel dat het, weliswaar interkerkelijk, gestoeld zou zijn op Christelijke grondslag. Had ik dat opgepikt, dan was ik mogelijk geeneens gegaan. Maar het artikel was goed opgesteld, ik heb het niet goed genoeg gelezen, en daar ga je!
Lees de rest van dit artikel »
ontvrienden bestaat niet
Geplaatst op: januari 23, 2012 Gearchiveerd onder: Tijd, Voet bij stuk | Tags: Facebook, FB 2 Reacties »
Hillside Su Hotel Antalya
I Want your love zegt de webside van Hillside Su Hotel. Daarachter hoort natuurlijk: So you will give me your money, honey, maar ‘that’s the deal’.
Een ouderwets psychedelische belevenis om daar in de grote lounge te zitten wachten voor een afspraak. Alles wit, discolampen en muziek, lobby op dat tijdstip nog leeg. Dat was even later wel anders maar toen zaten wij in de afkoelende tuin bij het nog nadampende zwembad.
Lees de rest van dit artikel »
eenvoudig en huiveringwekkend geluk
Geplaatst op: januari 22, 2012 Gearchiveerd onder: Schrijven, Tijd, Turkije, Voet bij stuk | Tags: boeken, Frederike Geerdink, gedichtendag 2012, Geluk, genieten, vriendschap, zondag Laat een reactie achter »
Happiness
Luisterend naar Willem Jan Otten, de schrijver van ’De vlek, huiveringwekkende vertelling in dichtvorm ‘. raak ik gefascineert door zijn beschrijving over de Lichtstraat van het OLVG en hoe het kan verkeren met eenieder die die bewandelt: Hij schreef een fictief gedicht over verwisseling van twee longfoto’s. Een met ver gevorderde kanker en de andere ‘schoon’. Het betreffende ziekenhuis voelde zich aangesproken en nam tot zijn verbazing contact met hem op voor meer details over het betreffende ‘geval’.
Ik word ook nieuwsgierig naar zijn boek Gerichte Gedichten, met gedichten aan God, waarmee hij kans maakt op de VSB-Poëzieprijs die op de dertiende Gedichtendag, a.s. donderdag 26 januari bekend wordt gemaakt.
Lees de rest van dit artikel »
Vakvrouwen om van te houwen
Geplaatst op: januari 21, 2012 Gearchiveerd onder: burnout, Schrijven, Tijd, Voet bij stuk | Tags: Gay Hendricks, Plezier, Shades of Red, Trudy van Keeken, Zingeving 10 Reacties »
More than Words
Heerlijk om vanmorgen aan te schuiven bij De Schrijftafel, een onderdeel van het aanbod van Shades of Red. De open schrijfochtend in De Roos in Amsterdam wordt begeleidt door Trudy van Keeken en alhoewel ik nog niet eerder met haar gewerkt heb, was het vanaf de eerste minuut thuiskomen voor de liefhebster van vrij schrijven die ik ben.
Schrijven als weg naar binnen of associatief schrijven, wil zoveel zeggen als alle middelen aangrijpen om je innerlijke criticus uit te schakelen of te omzeilen en zodoende zelf voortdurend verrast te worden door wat je schrijft.
Lees de rest van dit artikel »
Reacties